Καναπές Ο Σάκης γύρισε πλευρό. Ήταν ζεστός ο καναπές, πολύ ζεστός. Και απαλός…Άξιζε τα λεφτά του, σίγουρα, κι ας τον είχε πάρει από πλανόδιο. Πιο μεγάλος από τον προηγούμενο, στον οποίο τα πόδια κρέμονταν έξω, με πουπουλένια μαξιλάρια, επενδυμένα με ύφασμα που είχε ξεχωριστή υφή. Περνούσε πιο πολλές ώρες σε αυτόν, παρά οπουδήποτε αλλού.Είχε ξημερώσει….
Επίσκεψη “Καλησπέρα”.Ανέβλεψα πάνω από τα έγγραφά μου. Είδα μπροστά μου έναν νεαρό άντρα.“Καλησπέρα”, είπα. “Για τη συνέντευξη ήρθατε; Ήμουν έτοιμος να κλείσω το γραφείο…”Κοίταξα το ρολόι τοίχου. Είχε πάει δώδεκα; Πόσα πρόσωπα είχα δει σήμερα; Έπρεπε να τον ξεφορτωθώ γρήγορα. Εξάλλου είχα βρει ήδη πέντε υποψηφίους για τις θέσεις.“Όχι”, είπε. “Δεν ήρθα για τη συνέντευξη….
Αγώνας Το σπαθί τον διαπέρασε από το υπογάστριο μέχρι το στέρνο. Δεν μπορούσε ούτε ανάσα να πάρει από τον πόνο. Ο άλλος τον κοίταξε στα μάτια και του χαμογέλασε, καθώς έστριβε το όπλο με σαδιστική διάθεση.Τα φώτα έσβησαν και τα πάντα εξαφανίστηκαν από μπροστά τους. Ο Τάσος ήταν στα γόνατα. “Καλά ρε μαλάκα, ήταν ανάγκη…
Τάξη Με το που μπήκα στην αίθουσα, με έλουσε κρύος ιδρώτας. Δε χρειαζόταν παρά ένα βλέμμα του καθηγητή. Τα είχα ξεχάσει όλα! Τι θα έγραφα;“‘Αργησες”, είπε. “Κάθισε στη θέση σου. Ξεκινάμε αμέσως”.Κάθισα κι έβγαλα βιαστικά μια κόλα χαρτί. Οι άλλοι έγραφαν ήδη κι αυτό με άγχωσε φοβερά. Δε θυμόμουν τίποτα. Τι είχα διαβάσει το προηγούμενο…
Εντός Έβρεχε έξω. Φανταζόταν τις σταγόνες στα μαλλιά του, το δέρμα του να ανατριχιάζει από τον κρύο αέρα.“Είμαι έτοιμη”, του είπε.“Ξεκίνα”.Του μίλησε. Διστακτικά στην αρχή, αλλά με κάθε λέξη έπαιρνε δύναμη και συνέχιζε. Οι φόβοι της οι πιο κρυφοί, οι στιγμές για τις οποίες ντρεπόταν και την είχαν στοιχειώσει, τα όνειρα που ζητούσε απεγνωσμένα και…
Δήλωση “Δηλώστε κάτι”, του είπαν.Κοίταξε γύρω του. Λευκοί τοίχοι, ελάχιστα κάδρα με φόντο θάλασσα και κάτι μίζερα διακοσμητικά φυτά.Κοίταξε την κόλα χαρτί μπροστά του.“Ωραίο μέρος”, έγραψε. Μολύβι του είχε δώσει ο υπάλληλος. Ή γραμματέας ήταν; Το ξανασκέφτηκε. Άραγε να καταλάβαιναν την ειρωνεία ή να το εκλάμβαναν κυριολεκτικά;Το έσβησε. “Είμαι καλά”, έγραψε λίγο πιο κάτω από…
Ήρωες “Ήρωες! Είναι ήρωες!”Η μεσόκοπη κυρία στα αριστερά μου κοιτούσε με λατρεία τους τρεις καθισμένους άντρες, που έτρωγαν με βουλιμία ό,τι υπήρχε μπροστά τους. Δεν είχαν καν αλκοόλ, μόνο νερό στο τραπέζι τους. Αλλά το τραπέζι ίσα που χωρούσε από τα πιάτα.Δε μου άρεσαν. Δεν ήταν καλοντυμένοι, καθόλου αξιοπρόσεχτοι. Από τη στιγμή που είχαν μπει…
Εκτός Η Χρύσα άνοιξε την εφαρμογή. Το αντιπαθητικό κυκλάκι έκανε ώρα να φύγει. “Your passwοrd is incorrect. Please try again”.Τι ήταν αυτό; Αφού δεν είχε βάλει κωδικούς. Ποτέ δεν έβαζε. Όλα ήταν αυτόματα στο κινητό της. Έγραψε τον κωδικό της και ξαναπροσπάθησε. Το ίδιο μήνυμα. Κάθισε να το σκεφτεί. Ήταν σίγουρη πως δεν είχε αλλάξει…
