Ύπαρξη Εμφανίστηκε χωρίς να κάνει ήχο. Η σκιά του μόνο φάνηκε, πιο κρύα απ’ την παγωνιά του Δεκέμβρη, πιο σκοτεινή απ’ την ίδια τη νύχτα. Μπήκε απ’ το κλειστό παράθυρο, άμορφος και σιωπηλός. Δεν τόλμησα να τον κοιτάξω. Εκείνος δε μίλησε, δεν έφυγε, μονάχα περίμενε. Εμένα περίμενε.“Ήρθες για την ψυχή μου;” τόλμησα να ρωτήσω.“Δεν έχεις…
Κότα “Γιατί, άνθρωπε, με σκλάβωσες σε ένα κλουβάκι και μου παίρνεις κάθε μέρα τα αυγά μου;” ρώτησε με παράπονο η κότα.“Αχάριστη!” απάντησε αυστηρά εκείνος. “Δε σε ταΐζω κάθε μέρα;”“Μα… φαγητό βρίσκω και μόνη μου! Έχω τα εργαλεία!”“Χμ, έτσι νομίζεις… Εξάλλου ποιος σε προστατεύει από τ’ αγρίμια; Λύκοι, αλεπούδες, γάτες κι αγριόγατες, σκύλοι, τσακάλια, όλα θέλουν…
Σεξ «Τι σκέφτεσαι;» τη ρώτησε χαϊδεύοντάς την τρυφερά.«Το σεξ» απάντησε εκείνη.Εκείνος χαχάνισε: «Ακόμα; Μα μόλις το κάναμε. Τόσο καλός είμαι;» είπε και της χάιδεψε τις καμπύλες πάνω απ’ το σεντόνι.«Όχι, όχι αυτό» απάντησε εκείνη. Το ύφος της ήταν σοβαρό και το βλέμμα της στα χαμένα. «Το σεξ σαν ενέργεια. Είναι τόσο ισχυρή, τόσο γεμάτη, που…
Χιονάνθρωπος Στον παγωμένο κήπο, το πάνθεον των Δημιουργών έπλασε με σοφία πέντε χιονάνθρωπους. Οι τέσσερις διατηρούσαν με ευλάβεια την ιεραρχία, θεωρώντας τον αρχαιότερο ένα πάνσοφο ον. Τους είπε πως η φύση έτσι είναι, έτσι ήταν κι έτσι θα είναι: Χιόνι, πάγοι και κρύσταλλοι παντού. Ελάχιστη ζωή, ελάχιστη κινητικότητα. Μια αρχαία προφητεία λέει πως κάποια μέρα…
Τζούρα Με έπιασε απ’ τον ώμο, γελώντας υστερικά.“Είμαστε όλοι μας ναρκομανείς” μου είπε τραβώντας μια τζούρα. “Όλοι μας!”“Μην του δίνεις σημασία, είναι τρελός” μου είπε ένας περαστικός, πίνοντας μια γερή γουλιά απ’ το μπουκάλι που κρατούσε.Ο αρχικός μου πανικός απ’ την προσέγγιση του άγνωστου κουρελιάρη άρχισε να καταλαγιάζει. “Ένας ακόμα ναρκομανής…” σκέφτηκα. “Ένα πρεζάκι…”Λίγη ώρα…
Κάρμα Περίμενε. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, χωρίς διάλειμμα. Του είχε γίνει τόσο έμμονη ιδέα, που κάποια στιγμή κοντοστάθηκε και είπε: “Μα καλά, η αναμονή δε θα έπρεπε να είναι πιο ξεκούραστη απ’ τη δράση;” . Κι όμως, δεν είναι.Αποφάσισε να βγει να την ψάξει. Ήξερε τα στέκια της. Θα του έτρωγε ολόκληρο το απόγευμα αλλά…
Μάγος Τα παλιά χρόνια, τότε που ήμουν μάγος, τα παιδιά με πλησίαζαν. Μου ζητούσαν τα πιο παράξενα πράγματα: κάποια φτερά για να πετάξουν ή μια σφαίρα για να βλέπουν τα παλιά και τα καινούρια, άλλα ένα πολύ γρήγορο όχημα για να πάνε μακριά ή ένα μεγάλο σπίτι που να αλλάζει τοποθεσία κάθε μέρα.Αν και μάγος,…
Βροχή Πάλι βροχή; σκέφτηκα. Πότε θα σταματήσει;Βαριόμουν να γυρίσω στο γραφείο να πάρω την ομπρέλα που είχα ξεχάσει εκεί, οπότε κούμπωσα μέχρι πάνω το χοντρό μπουφάν μου, έβαλα την κουκούλα μου και βγήκα στον δρόμο, αγνοώντας τις χοντρές σταγόνες που με έβρεχαν.Οι άνθρωποι γύρω μου με κοιτούσαν σαν εξωγήινο. Κρατούσαν πολύ σφιχτά τις ομπρέλες τους…
