Ταινία “Ωραία δεν ήταν η ταινία χτες, Χρύσα μου;” Εκείνη ανακάτεψε το κοκτέιλ της. Κοιτούσε αφηρημένη τους θάμνους, που φωτίζονταν από διακριτικούς αλλά πολύχρωμους προβολείς. “Ναι, ωραία ήταν”. Κοίταξα κι εγώ το σημείο εκείνο. Μου φαινόταν αδιάφορο. Και η Χρύσα χαμένη στον κόσμο της. “Τι έχεις;” Έριξε το βλέμμα στο ποτό της. “Τίποτα. Αλλά να…”…