Αλυσίδες Τον κοίταζε με παράπονο. Ή μάλλον όχι. Με θλίψη. “Πόσο καιρό θα με έχεις εδώ κάτω, αλυσοδεμένη; Άφησέ με να φύγω”. Την κοίταξε με λατρεία, με πάθος. “Δεν μπορώ να το κάνω αυτό, το ξέρεις”. Εκείνη έτριψε τους πονεμένους της καρπούς. “Ελευθέρωσέ με και θα ελευθερωθείς κι εσύ!” Χαμογέλασε πικρά, καθώς στεκόταν όρθιος απέναντί…
Είμαι εδώ -Γεωργία, έχει αρχίσει και με στοιχειώνει όλο αυτό τελευταία. -Ποιο δηλαδή; -Ε να, τα βράδια νιώθω πως δεν υπάρχει κάποιος στο δίπλα δωμάτιο. Σαν να μην έχω συγκάτοικο. -Είμαι πάντα εκεί, μη φοβάσαι. -Τις νύχτες που ξυπνάω για να πάω στο μπάνιο, περνάω έξω από το δωμάτιό σου. Δεν ακούω ανάσα. Ένα βράδυ…
Τρίγωνο Ο Βασίλης μπήκε στο σπίτι. Με το που σίγησε ο ήχος της κλειδαριάς, άκουσε τα φιλιά απ’ το σαλόνι. Και μετά τους είδε, σφιχταγκαλιασμένους στον καναπέ. Η σακούλα έπεσε απ’ τα χέρια του και ο κρότος απ’ το κουτί τους έκανε να ξεκολλήσουν. Η Μιράντα τον κοίταξε. “Τι βλέμμα είναι αυτό;” Τους κοίταξε καλά-καλά….
Κλείνω τα μάτια μου Κλείνω τα μάτια μου. Ακούω τα κελαηδίσματα. Οι ηλιαχτίδες πασχίζουν να μου ανοίξουν τα βλέφαρα, τα φυλλοβόλα να μου δείξουν τους εφήμερους καρπούς τους. Μια μυρωδιά αμυγδάλου και ελπίδας εντός μου. Ανοίγω τα μάτια μου. Τίποτα. Τα κλείνω ξανά. Στο τζάκι η φωτιά μού ψιθυρίζει τις δικές της αιώνιες ιστορίες. Μου…
Δάκρυα «Κάντε όλοι χώρο! Περνάει η Τζαλίν, η πριγκίπισσα της Αστάλια!» Όσοι έψαχναν τα προϊόντα μου άφησαν τα φρούτα κάτω κι έφυγαν. Ο πάγκος μου άδειασε αμέσως, σαν να φύσηξε ο Βάντα και να πήρε τους πελάτες μου μακριά. Έτρεξαν όλοι λίγο πιο πέρα, στην κεντρική πλατεία. Οι στρατιώτες απειλούσαν όσους τολμούσαν να πλησιάσουν με…
Σχοινί Τα μάτια μου έτσουζαν απ’ τον ιδρώτα. Δεν έπρεπε να λυγίσω. Δεν έπρεπε να πέσω. Ήρθε το πρώτο στραγάλι. Κι έπειτα το δεύτερο. Μαζί και τα γιούχα. Δεν άντεξα. Το σχοινί μου, το ίδιο μου το σχοινί, που το έφτιαξα με τα ίδια μου τα χέρια, με πρόδωσε. Το πόδι μου είχε στραμπουληχτεί. Το…
Ασμίν Μπήκε στο δωμάτιο. Έμπαινε συχνά τα βράδια. Τις χειρότερες ώρες, όταν έψαχνα το καταφύγιο στη λήθη, ερχόταν και το έσπαγε. Έτσι κι απόψε. Το μισητό ξύσιμο στην πόρτα, το άγγιγμα στον τοίχο μέχρι να βρει το πόμολο στο σκοτάδι, κι έπειτα το σιγανό άνοιγμα της πόρτας και η εμφάνισή του. Κόλλησα στην άκρη του…
Take a wave in your pocketYou may need it once or twiceWhen you want to get awayLet it flush you to the sea Take the wind inside your pocketJust a blow will sufficeWhen you face the highwayIt’s enough to set you free Take a spark inside your pocketLet it melt your inner iceWhen the dark…
