Αλυσίδες Τον κοίταζε με παράπονο. Ή μάλλον όχι. Με θλίψη. “Πόσο καιρό θα με έχεις εδώ κάτω, αλυσοδεμένη; Άφησέ με να φύγω”. Την κοίταξε με λατρεία, με πάθος. “Δεν μπορώ να το κάνω αυτό, το ξέρεις”. Εκείνη έτριψε τους πονεμένους της καρπούς. “Ελευθέρωσέ με και θα ελευθερωθείς κι εσύ!” Χαμογέλασε πικρά, καθώς στεκόταν όρθιος απέναντί…
Είμαι εδώ -Γεωργία, έχει αρχίσει και με στοιχειώνει όλο αυτό τελευταία. -Ποιο δηλαδή; -Ε να, τα βράδια νιώθω πως δεν υπάρχει κάποιος στο δίπλα δωμάτιο. Σαν να μην έχω συγκάτοικο. -Είμαι πάντα εκεί, μη φοβάσαι. -Τις νύχτες που ξυπνάω για να πάω στο μπάνιο, περνάω έξω από το δωμάτιό σου. Δεν ακούω ανάσα. Ένα βράδυ…
Τρίγωνο Ο Βασίλης μπήκε στο σπίτι. Με το που σίγησε ο ήχος της κλειδαριάς, άκουσε τα φιλιά απ’ το σαλόνι. Και μετά τους είδε, σφιχταγκαλιασμένους στον καναπέ. Η σακούλα έπεσε απ’ τα χέρια του και ο κρότος απ’ το κουτί τους έκανε να ξεκολλήσουν. Η Μιράντα τον κοίταξε. “Τι βλέμμα είναι αυτό;” Τους κοίταξε καλά-καλά….
Κλείνω τα μάτια μου Κλείνω τα μάτια μου. Ακούω τα κελαηδίσματα. Οι ηλιαχτίδες πασχίζουν να μου ανοίξουν τα βλέφαρα, τα φυλλοβόλα να μου δείξουν τους εφήμερους καρπούς τους. Μια μυρωδιά αμυγδάλου και ελπίδας εντός μου. Ανοίγω τα μάτια μου. Τίποτα. Τα κλείνω ξανά. Στο τζάκι η φωτιά μού ψιθυρίζει τις δικές της αιώνιες ιστορίες. Μου…
Με ταξί Κόλαση η Κηφισίας. Κι εγώ βιαζόμουν. Ήταν από τις μέρες που ένιωθα πως η ύπαρξη μου όλη καθορίζεται από τους δείκτες του ρολογιού. Ιδρωμένη και λαχανιασμένη, με έναν χαρτοφύλακα ανά χείρας. Κοίταξα το ρολόι μου κι αγχώθηκα περισσότερο.“Ταξί, ταξί!” φώναξα. Για καλή μου τύχη ένας ταξιτζής σταμάτησε σύντομα μπροστά μου.“Πού πας κούκλα;” ρώτησε.Εγώ,…
Μαμά Την είδε μπροστά του. Σαν μούσα σε αιθέριο φόντο, να στέκεται και να τον κοιτάζει γλυκά. Τι τον κρατούσε τόσο καιρό μακριά της; Πετάχτηκε πάνω και έτρεξε κατά πάνω της. Όχι, εκείνη δεν εξαφανίστηκε με το άγγιγμά του. Την αγκάλιασε. Ήταν ζεστή και η τέλεια αυτή επαφή του προξένησε μια πρωτόγνωρη, ανείπωτη χαρά. “Μαμά”,…
Μέλλον Ρούφηξε μια γουλιά καφέ. “Αυτή είναι ζωή, φίλε”.“Τσέκαρε ένα μωρό”, είπε ο άλλος. “Πλησιάζει καλοκαίρι και βγήκαν όλες έξω”.Ο πρώτος έβγαλε το κινητό του και σημάδεψε την κοπέλα, που τώρα ήταν γυρισμένη προφίλ. “Μισό, αναλύει. Μαρία Παπαδοπούλου”. Κατέβασε τη λίστα προς τα κάτω. “Έχει ίνστα, φουμπού… Α! Και τίντερ έχει. Έφυγα”.Μια κοπέλα δύο καρέκλες…
Θεραπεία Ρόγχος. Προσπάθησε ξανά. Ο αέρας δεν ήρθε. Σήκωσε το τηλέφωνο και πληκτρολόγησε τον πενταψήφιο αριθμό. Μόλις συνδέθηκε, ανέπνευσε κανονικά. Από το ακουστικό ήχησε η γνωστή ασώματη γυναικεία φωνή : “Τεχνητή τηλεβοηθούμενη αναπνοή επιτυχής. Χρέωση 5,99€”.“Πολύ ανέβηκαν οι χρεώσεις, ρε παιδί μου. Της Κατίνας η κόρη χτες για έμφραγμα δέκα ευρώ!”Ο Μένιος πήρε μια βαθιά…
