Κάποτε Η χρυσή ουσία έφεγγε στα σκοτεινά. Προχώρησε προς τα εκεί. Χρυσόσκονη πασπαλισμένη στον τοίχο. Μόλις ψηλάφησε την επιφάνεια, εκείνη υποχώρησε ελαφρά στο άγγιγμά του και αμέσως εγένετο φως.Εκείνος πετάχτηκε πίσω απ’ το ξάφνιασμα και κάλυψε τα μάτια του με τα χέρια του. Σιωπή, ησυχία. Πήρε τα χέρια του απ’ το πρόσωπό του. Είχε αρχίσει…
Σπίτι “Οκ με τα τετραγωνικά. Αλλά αυτή η κολόνα στη μέση πρέπει να φύγει”.“Μα γιατί; Τη βρίσκετε παλιομοδίτικη επειδή είναι ξύλινη;”Η νεαρή γυναίκα κοίταξε την κατά πολύ πρεσβύτερη με βλέμμα απελπισμένο. “Μα σε ποιον κόσμο ζείτε; Ήδη σας εξήγησα ότι ο χώρος πρέπει να είναι εντελώς κενός. Μόνο οι τοίχοι πρέπει να είναι άθικτοι”, είπε…
Πολιτεία Όποτε ήξερε οτι είμαι λυπημένος, ερχόταν και μ’ έβρισκε στη λίμνη. Μια από εκείνες τις φορές ήταν που μου μίλησε για τη βυθισμένη πολιτεία. Άκουγα σιωπηλός για τις συνήθειες και τα έθιμά τους, για όσα έφταιξαν και τελικά βυθίστηκαν και η σκέψη μου ταξίδευε.Δε θυμάμαι πότε άρχισα να συμμετέχω ενεργά στην ανοικοδόμησή της, προσθέτοντας…
Όνειρα Άργησα να ξυπνήσω. Η δική μου μέρα τώρα ξεκίνησε, αλλά η μέρα ξεκίνησε χωρίς εμένα. Ήχοι απ’ έξω. Οχήματα, συζητήσεις, περπάτημα. Ο καθένας κάτι ψάχνει, κάτι αναζητά. Κανείς εκεί έξω δε βγήκε χωρίς λόγο. Το κυνήγι των ονείρων συνεχίζεται, ακόμα κι όσο εγώ ονειρεύομαι.Μπαίνουν απ’ το παράθυρο, ξαπλώνουν στο φωτιστικό μου και μου χαμογελάνε,…
Επιλογή Να επιλέξω… Να επιλέξω… Είναι τόσο σημαντικό, θα πρέπει να…Το κεφάλι μου γύριζε, η ανάσα μου είχε κοπεί. Δεν είχα τη δύναμη ν’ ανοίξω τα μάτια μου. Θέλησα να φωνάξω ‘βοήθεια’, αλλά μονάχα ένα ρόγχος έβγαινε. Μέσα στον πανικό μου προσπάθησα ξανά ν’ ανοίξω τα μάτια μου. Προσπάθησα και ξαναπροσπάθησα.Ανάσανα ελεύθερα. Έβλεπα πια. Το…
Αλλαγή Αν ήταν Ιούλιος, δε θα πήγαινα. Αλλά ήταν τέλος Αυγούστου. Η νοσταλγία και η μελαγχολία οδηγούσε τα βήματά μου. Ο παφλασμός των κυμάτων έδινε ρυθμό στη σκέψη μου. Τα βράχια εκείνα συνοδεύονταν από θρύλους διάφορους στην περιοχή. Ήμουν σίγουρη ότι, αν ήταν να συμβεί κάτι, θα συνέβαινε αυτό το δειλινό.Δεν ξαφνιάστηκα καθόλου όταν την…
Τα Μυρμήγκια Ήμουν ένας νεαρός δάσκαλος τότε, που μόλις είχε διοριστεί στο Δημοτικό σχολείο του νησιού. Εκείνον τον Σεπτέμβριο προσπαθούσα να βρω τα βήματά μου στον χώρο του σχολείου και της εκπαίδευσης γενικότερα. Ήθελα να χτίσω τη δική μου φιλοσοφία με βάση όσα είχα μάθει στο πανεπιστήμιο, οραματιζόμενος την τάξη μου ως τη δική μου…
Γνωριμία -Ώστε δε με ξέρεις, ε;-Όχι, δε σε ξέρω.-Κοίτα με καλά, είσαι σίγουρη;Τον κοίταξε καλά καλά, από πάνω μέχρι κάτω.-Απόλυτα σίγουρη.Η φωνή της είχε γίνει ψυχρή. Ακόμα και το λίγο ενδιαφέρον που είχε πριν χάθηκε.Εκείνος αναστέναξε με ανακούφιση.-Ευτυχώς…Το μουρμουρητό του επέδρασε σαν διεγερτικό.-Τι έπαθες; Προς τι ο αναστεναγμός;-Δε χρειάζεται να ξέρεις.-Όχι, όχι… Πες μου!Εκείνος χαμογέλασε.-Εννοώ…
